เด็กหัวเฉียวฯ ไปม.บูรพา

เมื่อวันเสาร์ที่ 8 เดือนสิงหาคม 2553 ที่ผ่านมา นักศึกษาชาวจีนจำนวน 21 คนระดับปริญญาโท ซึ่งเป็นรุ่นแรกของสาวิชาการสื่อสารภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง คณะบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ ได้ไปทักศนศึษาที่มหาวิทยาลัยบูรพา โดยมีอาจารย์ผู้สอนอ.นริศรา เกตวัลห์ อาจารย์ประจำของม.หัวเฉียวฯ เป็นผู้นำทาง การเดินทางไปทักศนศึษาครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อถ่ายทำวิทยุโทรทัศน์ ให้นักศึกษาต่างชาติได้ฝึกภาษาไทยในการสื่อสารอย่างเต็มที่ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิชาภาษาไทยกับเทคโนโลยีการสื่อสาร รศ.ดร.มนตรี แย้มกสิกร คณบดีคณะศึกษาศาสตร์ ม.บูรพา อาจารย์ผู้สอนอีกท่านหนึ่ง ได้อำนวยความสะดวกในการถ่ายทำ ทำให้การถ่ายทำครั้งนี้ได้รับประสิทธิภาพ และนักศึกษาได้ฝึกภาษาในการสื่อสารโดยผ่านทางวิทยุโทรทัศน์อย่างดี หลังจากถ่ายทำรายการ อ.นริศรายังพานักศึกษาไปชมวิวทะเลบางแสนและสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเลอีกด้วย

ไม่ว่าใคร คนธรรมดาทั้งนั้น

พอดีว่าเพื่อนมีแผลอยู่บนฝ่าเท้า ต้องการใช้แอลกอฮอล์ล้างแผล แต่ที่ห้องพักไม่มี ต้องไปซื้อที่ร้านยา เพื่อนเองไม่สะดวกที่ไปซื้ออยู่แล้วเพราะเจ็บเท้า ฉันจึงต้องช่วยไปซื้อยาให้เพื่อน พอเข้าไปถึงร้านยา เห็นมีชายหญิงสองคนกำลังนั่งกินข้าวอยู่ ดูท่าทางคงเป็นสามีภรรยากัน ไม่เหมือนร้านอื่น คนขายส่วนใหญ่จะเป็นคนพูดขึ้นมาก่อนว่า สอบถามได้นะคะ รับอะไรนะคะ ฯลฯ แต่ทั้งสองคนมองหน้าฉันอย่างนิ่งๆ ดูเหมือนรู้สึกแปลกใจที่ฉันเข้าไปในร้านของเขาเอง ฉันไม่ได้คิดอะไรมาก ก็สั่งว่า เอาแอลกอฮอล์ ขวดเล็ก ผู้หญิงก็ลูกขึ้นหยิบยาให้ฉัน ส่วนผู้ชายก็ถามฉันว่า จะเอาไปทำอะไร ล้างแผลหรือเอาไปเช็ดเฟอร์นิเจอร์...ผู้ชายยังพูดไม่จบ และเหมือนยังมีอะไรจะพูด แต่ผู้หญิงก็พูดกับเขาว่า เขาเป็นคนจีน แล้วในห้องก็เงียบไป จนกว่าฉันพูดว่าจะเอาไปล้างแผล พอรับยา จ่ายเงิน ฉันก็เดินออกจากห้องทันที
ฉันรู้สึกว่าตัวเอง หรือหากยิ่งใหญ่กว่านั้นก็คือคนจีนถุกเขารังเกียจ แต่ถ้าคิดในฐานะของเขา ร้านนั้นคงมีอะไรที่เข้าใจผิดคนจีน จึงทำให้พวกเขามีคำพูด การกระทำแบบนี้ขึ้นมา หรืออาจจะคิดว่า เราเป็นต่างชาติ คำที่เขาพูดนั้นเราคงไม่เข้าใจ จึงไม่มีความจำเป็นที่จะสื่อสารต่อไปอีก ส่วนเรา เป็นคนจีนซึ่งมีส่วนน้อยในกลุมคนไทย ไปไหนมาไหนมักมีคนชอบคุยกับเรา ตัวเองก็มีความรู้สึกที่ดี เหมือนตัวเองควรจะได้รับความสำคัญไม่ว่าอยู่ไหน จริงแล้วไม่ใช่ มนุษย์เราไม่ว่าอยู่ไหน ก็มีฐานะที่เท่ากัน เพราะฉะนั้นก็ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก ทุกอย่างง่ายๆ จะได้สบายใจ

กินเจ

วันก่อนพี่ๆ ทำงานในห้องเดียวกันบอกว่าต้องกินเจสองวัน พอถึงเที่ยงก็ไปกินข้าวที่ร้านเจ และชวญฉันไปกินด้วย จริงแล้วฉันไม่ค่อยอยากไป เพราะเนื้อสัตว์เป็นของโปรดที่สุดของฉัน ถ้าวันไหนไม่ได้กินเนื้อสัตว์แล้วก็ ฉันจะรู้สึกไม่สบายใจทั้งวัน และไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรเลย แต่ไหนๆ พี่ๆ ก็ชวญไปแล้ว ลองไปชิมดูว่าอาหารเจของไทยเป็นอย่างไรแล้วกัน

พอไปถึงร้านเจ พี่ๆ ก็สั่งอาหารกัน กระเพาปลาเค็ม สปาเก็ตตี้ผัดขี้เมาทะเล คะน้าหมูกรอบ ข้าวหน้าเป็ด....ตั้งแต่คำว่าเจเข้ามาในสมองของฉัน ฉันก็ให้ความหมายของคำนี้ว่า เป็นอาหารที่มันน้อย มีแต่ผัก ที่สำคัญคือไม่มีเนื้อสัตว์ ว่าจะมากินอาหารเจไม่ใช่หรือ แล้วจะมีปลาเค็ม ทะเล หมูกรอบ เป็ดได้ยังไงคะเนี่ย ฉันทำหน้างงและตกใจ พี่ๆ คงดูออกแล้วว่าฉันกำลังคิดอะไรในใจ ก็อธิบายขึ้นมาว่า เนื้อสัตว์ที่สั่งกันนั้นไม่ใช่เนื้อจริงๆ ล้วนทำมาจากถั่ว และจะทำให้มีลักษณะและรสชาติคล้ายๆ เนื้อจริง ถ้าไม่ตั้งใจอาจดูไม่ออกก็ได้ ความหมายของเจในสมองของฉันนั้นไปอยู่ในสมัยเก่าๆ นุ่นแล้ว

อยากจะพูดว่า คนค้าขายในสมัยนี้เก่งจริงๆ สุดยอด ฉันกลับเป็นคนล้าสมัยอยู่คนเดียว ว่าแต่ว่า ร้านเจนี้อร่อยจริงๆ วันหลังคงจะมาบ่อย งดเนื้อของโปรดสักมื้อก็ดี

บราซิลตกรอบไปแล้ว...

น่าเสียดายมากที่ทีมชาติบราซิลเป็นทีมแรกที่ตกรอบ 1/4 ใน 8 ทีม KAKAจะหล่อยังไงก็ช่วยไม่ได้แล้ว ตกลงเสียดายทีมหรือเสียดายหนุ่มหล่อเนี่ย...

หมากะทุ

อยู่เมืองไทยมาช่วงหนึ่งแล้วจะเห็นว่า คนไทยมีการเล่นคำชนิตหนึ่งได้รับความยินยอมมาก ก็คือตัวพยัญชนะคงที่ เอาตัวสระมาสลับที่ ซึ่งเสียงยาวเสียงสั้นจะตามคำเดิม อย่างวันหนึ่ง เพื่อนๆ ชวญไปกินหมูกะทะที่ราม 2 เพื่อนๆ เห็นว่าฉันเป็นคนจีน ก็อยากจะเกล้งฉัน ให้ฉันพูดตามเขาคำว่า หมากะทุ ตอนแรกก็โงงๆ อยู่ว่ามันคืออะไร สักพักก็นึกออกได้ว่า เพื่อนกำลังพูดถึงคำว่าหมูกะทะนั่นเอง...

การแสดงดนตรีวงดุริยางค์ซิมโฟนีกวางโจว

เนื่องในโอกาศการบรมราชาภิเษกปีที่ 60 และในโอกาสครบรอบ 35 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีน วงดุริยางค์ซิมโฟนีกวางโจวจัดการแสดงดนตรีขึ้นที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ระหว่าง 1 - 2 ก.ค. 2553 ทางสถานทูตได้ส่งจดหมายมาถึงม.หัวเฉียวฯ ขอเชิญนักศึกษาจีนจำนวน 30 คนเข้าชมการแสดง ฉันโชคดีอีกครั้ง ได้เป็นผู้คุมนักศึกษาจีน เข้าชมการแสดงด้วย อยากจะบอกว่า การแสดงนี้สุดยอดจริงๆ บรรยกาศดีมากๆ ดนตรีเพราะมากๆ อารมณ์หรือความหมายที่สื่อมาจากดนตรีซึ้งมากๆ ตอนที่เล่นถึงบทเพลงไวโอลินคอนแชร์โต Butterfly Lovers ซึ่งเป็นเรื่องความรักที่เล่าต่อกันมาตั้งนานของจีน ฉันนึกถึงภาพที่เคยดูหนัง น้ำตาก็ไหลออกมาโดยที่ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ซาบซึ้งจริงๆ ไม่ทราบว่าวันหลังยังมีโอกาสดีๆ แบบนี้อีกหรือเปล่า

ได้เห็นหน้านายกฯอภิสิทธิ์แล้ว

ปีนี้เป็นปีครบรอบ 35 ปีของความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างจีนกับไทย สถานทูตจีนกับรัฐบาลไทยจึงได้จัดงานแถลงข่าวและงานเลี้ยงขึ้นที่โรงแรมแชงกรีล่า เมื่อวันที่ 28 มิ.ย.2553 ในงานนั้น ท่านทูตจีนกว่าน มู่ กับท่านนายกฯอภิสิทธิ์ได้เข้าร่วมด้วย ฉันได้รับเกียรติอย่างมาก ได้เป็นตัวแทนของสมาคมนักศึกษาจีนที่อยู่ในประเทศไทย เข้าร่วมงานนี้เหมือนกัน ฉันได้ยืนอยู่ข้างๆ ของนายกฯอภิสิทธิ์ ชึ่งเป็นนายกฯ ที่หน้าตาดีที่สุดในประวัติของนายกฯ ดีใจ๊ดีใจ (หัวเราะ...)